اولین همایش ملی روان شناسی مدرسه

سخن روز

برای بقا بايد استثنايی بود        


اعضای سایت
مقاله آموزشی تاریخچه روانشناسی مدرسه



  تاریخچه روانشناسی مدرسه


تاریخچه روانشناسی مدرسه

روانشناسی مدرسه به شروع روانشناسی آمریکا در اواخر قرن نوزدهم واوایل قرن بیستم  برمی گردد. این حوزه به دو روانشناسی کاربردی و بالینی گره خورده است. روانشناسی مدرسه در واقع از روانشناسی کاربردی سر برآورد. روانشناسان مدرسه علاقه مند به بررسی ومداخله در رفتار دوران کودکی، فرآیندهای یادگیری و اختلال در عملکرد های مغزی هستند. آنها درتلاش برای درک علل رفتارو اثرات آنها بر یادگیری هستند. علاوه بر این ریشه ای که در روانشناسی کاربردی دارد، روانشناسی مدرسه نیز نخستین نمونه از روانشناسی بالینی است که شروع  آن به  حدود سال 1890برمی گردد. درحالی که هر دو گروه روانشناسان بالینی و مدرسه درتلاش برای کمک به بهبود زندگی کودکان بودندآنها گرایشهای متفاوتی داشتند. روانشناسان مدرسه تمرکز بر یادگیری در مدرسه و مشکلات رفتاری دوران کودکی دارند.

رویداد مهم دیگر در پایه گذاری روانشناسی مدرسه در کنفرانس تایر بود. کنفرانس تایر برای اولین بار در ماه اوت سال 1954 در غرب نیویورک در هتل تایر برگزار شد. این کنفرانس که 9 روزبه طول انجامید توسط انجمن روانشناسی آمریکا (APA) برگزار شد داشتند، که این تا حد زیادی در تضاد با تمرکز روانشناسان بالینی برسلامت روان بود.. هدف از این کنفرانس بسط و توسعه نقش ها، کارکردها، و آموزش های لازم و صلاحیت های روانشناسان مدرسه بود. در این کنفرانس، چهل و هشت شرکت کننده که نماینده مربیان وآموزش دهنده های روانشناسان مدرسه بودند مناسب ترین راهها را برای آموزش نقشها وکارکردهای  آنها مورد بحث قرار دادند.

در زمان کنفرانس تایر، روانشناسی مدرسه هنوز هم حرفه ای بسیار جوان با تنها حدود 1000 مربی روانشناسی مدرسه بود. یکی از اهداف کنفرانس تایر تعریف روانشناسی مدرسه بود. بر اساس توافق انجام شده در کنفرانس روانشناسان مدرسه روانشناسانی هستند که در آموزش و پرورش تخصص دارند و دانش تخصصی در ارزیابی و یادگیری همه کودکان دارند. روانشناسان مدرسه استفاده این دانش را برای یاری رساندن به کارکنان مدرسه در غنی سازی زندگی همه کودکان بکار می گیرند. این دانش همچنین برای کمک به شناسایی و کار با کودکان با نیازهای ویژه استفاده می شود. همچنین این موضوع مورد بحث قرار گرفت که روانشناس مدرسه باید قادر به ارزیابی و توسعه برنامه هائی برای کودکان در معرض خطر باشد. همچنین انتظار می رود که روانشناس مدرسه بتواند به بهبود زندگی همه کودکان در مدرسه یاری رساند. بنابراین، تعیین شد که روانشناسان مدرسه باید مشاورانی در برنامه ریزی و اجرای برنامه درسی مدرسه باشند. شرکت کنندگان در کنفرانس به این جمع بندی رسیدند از آنجا که روانشناسی مدرسه یک تخصص است، افراد دراین زمینه باید دو سال آموزش تحصیلات تکمیلی و یا برنامه دکترا در چهار سال را بگذرانند. شرکت کنندگان تاکید کردند که ایالتها باید تشویق به ایجاد صدور گواهینامه های استاندارد برای اطمینان حاصل کردن ازآموزش مناسب دراین تخصص باشند. همچنین تصمیم گرفته شد که دوره های کارآموزی برای کمک به تسهیل دانش تجربی در این زمینه لازم است.

کنفرانس تایر یکی از مهمترین وقایع در تاریخ روانشناسی مدرسه است، زیرا آنچه امروزه شکل گرفته، مبنای آن درآنجا گذاشته شد. قبل از تعریف کنفرانس تایر ازروانشناسی مدرسه ، مربیان هفتاد و پنج عنوان مختلف حرفه ای از این حوزه ارائه کرده بودند. با ارائه یک عنوان و یک تعریف، کنفرانس کمک کرد که روانشناسان مدرسه در سراسر کشور شناخته شوند. از آنجا که یک اجماع در مورد استانداردهای آموزش و عملکردهای اصلی روانشناس مدرسه بدست آمد، مردم هم اکنون می توانند مطمئن باشندکه همه روانشناسان مدرسه در حال دریافت اطلاعات و آموزش کافی برای تبدیل شدن به یک مربی می باشند.

ضروری است که روانشناسان مدرسه آموزشهای مناسب وشرایط لازم وصلاحیتها را در سراسر کشوربدست بیاورند. این استانداردهای ضروری برای اولین بار در کنفرانس تایر تعیین شد. در کنفرانس تایر برخی از شرکت کنندگان مطرح کردند که به منظور احراز عنوان روانشناس مدرسه توسط یک فرد وی باید درجه دکترا داشته باشد. این موضوعی است که هنوز هم مورد بحث و اختلاف نظر بین انجمن ملی روانشناسان مدرسه (NASP) و انجمن روانشناسی آمریکا (APA) است.  APAتنها، مدرک دکترای روانشناسی مدرسه ای که توسطNASP مورد تائید قرارگرفته است و برنامه های دکترا که با استانداردهای خود مطابقت می کند به رسمیت می شناسد.

دراواخرقرن نوزدهم در دوران اصلاحات اجتماعی برای کودکان، نیاز به روانشناسان مدرسه پدیدآمد. این اصلاحات اجتماعی شامل تحصیلات اجباری، دادگاه نوجوانان، قوانین کار کودکان وهمچنین رشد نهادهای خدمت رسانی به کودکان بود. جامعه شروع به تغییر معنای کودکان از یک منبع اقتصادی کار را به یک منبع روانی از عشق و محبت کرد. مورخ توماس فا گان استدلال می کند که نیروی برجسته ای که در پشت نیاز به روانشناسی مدرسه قرار گرفت قوانین تحصیلات اجباری بود. قبل از قانون تحصیلات اجباری، تنها 20 درصد از کودکان سن مدرسه، مدرسه ابتدایی را و تنها 8٪ دبیرستان است را به پایان می بردند. با توجه به قوانین تحصیلات اجباری، یک تعداد زیادی از دانش آموزان با نقص جسمی و ذهنی برای آموزش هجوم آوردند که براساس قانون باید در مدرسه باشند. نیاز به یک روش مکمل برای تدریس به این کودکان متفاوت بیش از پیش احساس شد. بین سال های 1910 و 1914، مدارس در مناطق شهری و روستایی کلاس های درس کوچک آموزش های ویژه برای این کودکان ایجاد شد. با ظهور کلاس های درس آموزش و پرورش ویژه برای این کودکان نیاز به متخصصینی برای کمک به فرایند انتخاب کودک برای آموزش و پرورش ویژه نیزبوجود آمد. بنابراین، روانشناسی مدرسه تاسیس شد. 

دو عدد را با هم جمع کنید به اضافه

امتيازدهی
امتياز شما: 1 2 3 4 5